نه آنکه فکر کنی سرد است
که من در تهاجم کولاک
یکجا تمام هیمه های جهان را
انبار کرده ام پشت خانه ام
و در تدارک یک باغ آتشم به تنهایی
من هیمه ام برادر خوبم
بشکن مرا!
برای اجاق سرد اتاقت
آتشم بزن!
خسرو گلسرخی
برگرد ای تحرک متروک!
اینجا نه ابر نه گذر باد
دیریست تا معاش نبات را
پیغامی از سواحل تبخیر نیست
و سرنوشت آب
در سفره های زیر زمینی
تقظیر آسمان را
از یاد برده است
رویائی
این متن اعلام برائت است از هرچه سوخت! اعم از فسیلی و هسته ای، الکتریکی و…اعلام استقلال است از هرچه دولت و هرچه متولی، از هرچه لوکوموتیو!
بگذار دولت در دام خود اسیر شود و بگندد که هرچه مشروعیت خواست از ملت دزدید!
اعلام برائت است ازهرچه انتخابات و سرنوشت و مصلحت بینی و اندیشی!
استقلال اینک در نظر ملت به مثابه حصاری روبروی دشمن و خاکریزی در خط مقدم ،جلوه یافته و ترویج گشته است.اشباح نظیر و برساخته ی دولت بسیارند؛شبح قانون،شبح دشمن، شبح میانگین،تعادل، معادله، عدالت و...
این متن، شان ملت را در استقلال از انگل پر هزینه ای به نام دولت می یابد که تاریک اندیشی و انحراف تاریخی مان را صدچندان نموده است.
ما نیز، جهت ارتزاق به خورشید و باد پناه می آوریم و آب و خاک نیز که سهم همه خواهد ماند.
این متن، نیز اعلام برائت است از جعبه ی جادویی،تلویزیون،که اکنون در مهار دولت ها به جعبه ی احمق ها بدل گشته! اعلام برائت است از هر چه ترکمنستان و قطع گاز در آذربایجان و طوفان و سیل در آمریکا و مکزیک!
اعلام برائت است از نهادها و احزاب مرتزق ( از هر طیف )! واگویه ی این پیله ی ملت برای پروانه شدن، نیازی به پوسته ی صلب و طاقت فرسای دولت ندارد و تعامل و چالش با آن تنبلی حجیم تنها مصائب را افزون می کند. این برائت از جنس ناسازه است و از همسازه می پرهیزد.
دچار رسمیت ها،توهم ها و فرهنگ ها! دچار شبیخون های برساخته ی آراء و ارزشهایش! بگذار و واگذار!